Typy owoców - Owoc

Gotowanie Wyodrębniono cztery podstawowe ich typy: owoce apokarpiczne, synkarpiczne w wąskim znaczeniu tego terminu (placentacja kątowa), parakarpiczne (placentacja ścienna) oraz lizykarpiczne (wolna centralna placentacja). Te cztery typy owoców podzielone są na mniejsze jednostki zgodnie z ich modyfikacjami ewolucyjnymi. W typie apokarpicznym przekształcenia owoców poszły w dwóch kierunkach: od wieloowockowości do wytwarzania pojedynczego owocu w obrębie kwiatu i od owoców wielonasiennych do jednonasiennych. Owoce synkarpiczne (w szerokim znaczeniu tego terminu) przechodziły przemiany od owoców górnych do dolnych i od stanu wielonasiennego do wykształcania jednego nasienia. Szczególne znaczenie przypisuje się redukcji liczby nasion, ponieważ osiągnięcie stanu jednonasien-nego jest wynikiem wielu przekształceń morfologicznych, związanych z ochroną nasion, ich rozsiewaniem oraz z innymi funkcjami owocu. W czasie rozwoju zalążni w owoc ściana zalążni, utworzona z owocolistka lub owocolistków.

Przekształca się w owocnię, czyli perykarpium (z greek, per i - wokół, karpós - owoc). W pojedynczych owocach kubkowatych (owoce powstałe z kwiatów synkarpicznych górnych) owocnia zrasta się bardziej lub mniej całkowicie z dodatkowymi częściami owocu. Brak jest nazwy na określenie tego złożonego utworu, składającego się z owocni i części dodatkowych. W książce tej przyjęto definicję owocu według Winklera (1939), zgodnie z którą owoc jest wytworem słupkowia oraz połączonych z nim części dodatkowych, a termin ściana owocu stosowany jest do perykarpium owoców powstałych z zalążni górnych oraz na określenie perykarpium i części pochodzenia nieowocolistkowego, wchodzących w skład owoców utworzonych z zalążni dolnych. Niektórzy autorzy poszerzają znaczenie terminu "owocnia", obejmując tym pojęciem i tkankę nie pochodzącą z owocolistka (Baumann-Bodenheim, 1954). W kwiecie ściana zalążni składa się ze słabo zróżnicowanych komórek parenchymy, tkanek waskularnych.

Zewnętrznej i wewnętrznej warstwy epidermy. Liczba komórek w owocni często powiększa się w czasie dojrzewania owocu. Podstawowa tkanka owocni jest w dalszym ciągu stosunkowo jednorodna i utworzona z komórek miękiszowyćh lub różnicuje się w parenchymę i sklerenchymę. W perykarpium mogą wykształcić się trzy części bardziej lub mniej odrębne od siebie pod względem morfologicznym: egzokarpium, czyli epikarpium, mezokarpium i endokarpium; części te stanowią zewnętrzne, środkowe i wewnętrzne warstwy owocni. Czasami można wyodrębnić jedynie egzokarpium i endokarpium lub te dwie części owocni są ograniczone tylko do zewnętrznej i wewnętrznej skórki ściany zalążni. Terminy stosowane do różnych warstw perykarpium mają małe znaczenie przy określaniu pochodzenia różnych tkanek ściany owocu, ale służą do opisywania budowy dojrzałych owoców. Zgodnie z dokładniejszą, ale niemniej sztuczną definicją, terminy, , epikarpium" i, , endokarpium" odnoszą się wyłącznie do zewnętrznej i wewnętrznej epidermy (Sterling, 1953).

Tagi: owoc, owocowy, dieta | Drzewo kategorii


Źródło: www.strefalamp.pl